“Het vaste contract is mogelijk in Nederland al uit de markt geprijsd.”

“Mister flexicurity” werd hij genoemd, Tilburgs hoogleraar arbeidsmarkt Ton Wilthagen. Enkele jaren geleden ging hij voorop in de zoektocht naar het combineren van flexibiliteit en zekerheid juist ook voor individuen. Hij hekelde daarbij de twee jaar loondoorbetaling bij ziekte, dat was een extra rem op het vaste contract. Het voorstel “Wet Arbeidsmarkt in Balans” is nu de derde poging in twee decennia tot ‘vast minder vast en flex minder flex’. Wilthagen, expert bij uitstek, meldt in zijn paper voor een hoorzitting in de Tweede Kamer enkele positieve punten, en vele twijfels en zorgen. “De vraag is .. of werkgevers intussen al niet zo lang gewend zijn geraakt om te (moeten/willen) werken met de flexmarkt, dat het nu wél enigszins lichter en daarmee aantrekkelijker maken van het contract voor onbepaalde tijd in combinatie met het duurder maken van flexcontracten mogelijk nog weinig effect zal sorteren.” Dit citaat is zorgwekkend: het slaat mede terug op het effect van Wilthagens eigen inzet voor een balans. Per saldo ziet hij nu sterkere hervorming nodig dan de WAB, waaronder een repressief stelsel van ontslagbescherming, zoals in de meeste landen, in plaats van het Nederlandse preventieve stelsel. Daarnaast verwijst hij naar een model waarin maar één arbeidscontract bestaat, met geleidelijk oplopende zekerheid. Waar vindt u dat? In Italië!

Externe link

 

Be the first to comment on "“Het vaste contract is mogelijk in Nederland al uit de markt geprijsd.”"

Leave a comment

Your email address will not be published.


*